فلامینگوی بزرگ
Phoenicopterus roseus
کمترین نگرانیLC
دستهی صورتیِ کنار آبگیر؛ رنگشان از خوراکشان میآید، نه از ژنشان. در ایران هم گونهی بومیِ مهاجر است.
رنگ صورتیِ فلامینگو از رنگدانههای کاروتنوئیدیِ غذایش میآید؛ جوجهها خاکستری به دنیا میآیند و رنگشان طی چند سال کامل میشود. منقارِ خمیدهشان مثل صافی کار میکند: آب و گل را میمکند و ذرات خوراکی را نگه میدارد.
زندگی گروهی
فلامینگوها بهشدت اجتماعیاند و در دستههای بزرگ زندگی میکنند. حرکات هماهنگِ گروهی — چرخاندنِ همزمان سر و رژه رفتن — بخشی از رفتار جفتیابی است.
در ایران
فلامینگو برای ایرانیها پرندهی غریبهای نیست: هر سال جمعیت بزرگی در تالابهای میانکاله، دریاچهی ارومیه و گاوخونی دیده میشود. همین پیوند، بخش فلامینگوهای باغ را به یکی از پرتماشاگرترین قسمتها تبدیل کرده.
